عملیات والفجر مقدماتی

شناسه : ۱۰۰۳۳

عملیات والفجر مقدماتی:

در این عملیات که با هدف آزاد سازی مناطق اشغالی و بیرون زدن دشمن و تعقیب آن انجام شده بود قرار بر این بوده که :

مرحله یکم: تیپ دوم لشکر 31 عاشورا از دو محور تک نموده، خطوط مقدم دشمن را منهدم و منطقه بین نقطه رهایی و خط خیز آبی را پاکسازی و خط خیز آبی را تصرف و تأمین نموده و در پشت کانال دوم زوجی پدافند نماید. در ادامه با استفاده از موفقیت، از خط خیز آبی عبور کرده و با استفاده از جاده آسفالته مرزی، خط خیز سبز (اتوبان بصره – العماره) را تأمین، حد سمت چپ قرارگاه قدر2، را تأمین نماید

مرحله دوم: تیپ 9 لشکر عاشورا ادغامی با یک گردان زرهی ارتش به صورت محمول با استفاده از موفقیت از تیپ دوم لشکر 31 عاشورا عبور و با دشمن درگیر، نیروهای دشمن را انهدام و نفوذ به عمق و خط سفید (جاده بزرگان – العماره) را تصرف و تأمین نماید.

تیپ یکم از لشکر 31 عاشورا در دو مرحله اول بعنوان احتیاط بود.

لشکر 31 عاشورا در مرحله اول با بکارگیری تیپ 2 با 5 گردان به همراه 3 گردان از لشکر 27 حضرت رسول (ص) مأموریت خود را شروع می کند، دو گردان شهدای محراب و قاسم به ترتیب از چپ و راست محور عملیاتی درب دییه در ساعت 18:00 تاریخ 17/11/1361 بنابه دستور در دشت خلف شنبل در حدود 7-8 کیلومتر از منطقه رملی و مخلوطی از پوشش گیاهی به حرکت می کند، همچنین گردان های مسلم و علی اصغر تیپ 2 به ترتیب به دنبال آن دو گردان ادامه مسیر می دهند. گردان قاسم و شهدای محراب در ساعت 20:00 به پای درخت سدر می رسند ولی گردان های علی اصغر، مسلم و امام حسین (ع) تیپ 2 لشکر به لحاظ نا پدید شدن طناب راهنما با مشکل مواجه شدند. خلاصه گردان قاسم و شهدای محراب (خط شکن) به ترتیب از این دو معبر وارد منطقه عملیاتی دشمن و رده تأمینی و کمین ها شدند. وقتی که مسئولین اطلاعات قرارگاه 11 قدر در اثر انفجار خمپاره شهید و زخمی شدند دو گردان خط شکن لشکر31 عاشورا و سه گردان لشکر 27 حضرت رسول(ص) که همجوار دو گردان لشکرعاشورا حرکت می کردند. برای همین گردان ها مجبور شدند به نیروهای اطلاعاتی خودشان اتکا کنند. همچنین به خاطر عدم حضور برخی نیروهای شناسایی در محورهای واگذاری و همچنین تغییر منطقه عملیاتی چند ساعت قبل از شروع عملیات موجب شده بود که نیروهای اطلاعاتی و فرماندهان گردان ها در تشخیص معابر وصولی دچار مشکل شوند. دومین مشکل آنها بعد از رمل ها برخورد با خطوط پر تراکم رده تأمینی و کمین های دشمن بود، به ویژه در بدو ورود به میادین مین، انفجاراتی رخ داده بود و دشمن معابر را تحت کنترل داشته است، به ناچار برای رسیدن به اهداف اولیه که پاسگاه طاووسیه بود تلاش می کردند. بعضی از گردان ها زمان را از دست داده و در میدان مین کانالیزه شده بودند، به جای اینکه عرض میدان را که شاید 200 متر بیشتر نبود بروند در طول میدان با زمین مسلح، با مین های مختلف درگیر شده بودند.

گردان قاسم دو ساعت مانده به صبح به کانال اول دشمن رسیده بود. همچنین در محور راست لشکر یکی از گروهان های گردان شهدای محراب به بخشی از اهداف خود رسیده بود و آن یکی گروهان ها در کمین دشمن گیر کرده و در صدد بودند خود را از چنگال آن ها برهانند و منتظر چاره ای بودند. گردان های امام حسین (ع)، علی اصغر، مسلم که به دنبال گردان های خط شکن در حرکت بودند مشکلی مثل گردان ها خط شکن، بلکه بدتر از آن‌ها را داشتند. بعضی از این گردان ها مثل گردان علی اصغر با توجه به وضعیت زمین رملی، نیروهایش اکثراً گم شده و بلاتکلیف مانده بودند.

وضعیت رو به روشنایی بود. گردان ها نگرانی شان بیشتر می شد. با تماسی که فرمانده گردان قاسم با آقا مهدی باکری برقرار می کند مشکل روشنایی و آخرین وضعیت گردان های عمل کننده را که هنوز نتوانسته بودند به پاسگاه طاووسیه و پشت کانال دوم که خط اصلی دشمن بعد از پاسگاه ها بود برسند تدابیر فرمانده لشکر را جویا می شدند. آقا مهدی باکری در ساعت 05:30 تاریخ 18/11/1361 با تماس با رده های مافوق تصمیم بر این می‌گیرند که این گردان ها را به معابر شب گذشته بازگردانند، ولی برای گردان هایی که این موانع را پشت سر گذاشته بودند و دشمن کوچکترین جنبنده ای را با تیربار سوار بر نفربر و تانک مورد هدف قرار می داد، حالا مشکل این گردان ها دو چندان شده بود و شهدا و مجروحین شب در میادین مین در داخل شیارها و تپه های کوچک رملی که امروزه یادمان و قتلگاه شهدا (فکه) می نامند جمع شده بودند که به قول فرماندهان اینجا بمانید تا امدادگران شما را نجات دهند ولی با روشن شدن هوا امدادگران نتوانسته بودند به این جمع مجروح و تشنه و خسته برسند و بعضی از نیروها توان کشیدن خودشان را بدون تجهیزات را داشتند نمی توانستند به دیگران کمک کنند. لحظات خیلی غمباری بود. لذا فرماندهان صلاح دیدند برای جلوگیری از خسارت های زیاد، رزمندگان را تا معابر شب اول که تپه های رملی انتهای دشت خلف شنبل موضع پدافندی بود عقب بکشند.

نظرات
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط ناظر تارنما در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
کلیپ هفته

فیلم / اشکهای حاج قاسم سلیمانی در کنار اروند

مصاحبه و گفتگو
آخرین مطالب