۲۰ آبان ۱۳۹۶ - ۲۳:۱۲:۰۵ شناسه :۱۰۵۶۲

وصیت نامه شهيد محمدحسين علي محمدزاده بیگی

وصیت نامه شهيد محمدحسين علي محمدزاده بیگی

بسم رب الشهدا و الصديقين

« و لا تحسبن الذين قتلوافي سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون »

( هرگز مپنداريد كساني كه در راه خدا کشته می‌شوند مرده اند بلكه زنده هستند ودر نزد پروردگارشان روزي دريافت ميكنند.)

پدر و مادرم سخنم را با اسم الله شروع مي كنم. با سلام به درگاه خداوند متعال و با آرزوي طول عمر امام امت خميني بت شكن و سلامتي تمام مسلمين جهان و سلام بر جواناني كه در راه خدا مي جنگند و به خون خودشان مي غلتند و سلام بر شهيدان و سلام بر امت مسلمانان ايران و خانواده‌ی شهدا. اگر بخواهيد از احوالات اينجانب باخبر باشيد، الحمدالله سلامتي حاصل است و جاي نگراني نيست. نگراني من از دوري شماست.

سلام به پدر و مادرم، اميدوارم خداوند اين قرباني را از شما قبول كند و من شهید شوم. من آرزوي شهادت مي كنم چون درس شهادت را از حسين(ع) و ياران او آموخته ام و اميدوارم خداوند شهادت را نصيب من كند.

 اصلاً غصه نخوريد چون راه ما، راه امام زمان(عج) و راه امام زمان(عج) راه خداست. پدر و مادر، وقتي كه نماز مي خوانيد، امام را دعا كنيد و دست هايتان را رو به خدا بكنيد و بگویيد اين قرباني ما را قبول كن و اين قرباني را در پيش شهيدان كربلا جاي ده و گناهان او را ببخش. پدر، تو بايد مثل حسين(ع) باشيد چون در مقابل چشم هاي خود علي اكبر را در راه اسلام قرباني داد. مادرم تو هم بايد مثل ليلا باشيد. سلام خواهرم، اميدوارم تو مثل زينب(س) باشيد، چون اودر دشت كربلا برادرانش را در راه اسلام قرباني داد وراه برادرانش را ادامه داد. تو هم بايد بچه هايت را طوري تربيت كنيد كه هم در راه خدا جهاد كنند راه ما را ادامه دهند.

خواهرم، وقتي من شهيد شدم يك سفره زينب در خانه ی خودمان باز كن و بگو امروز جشن برادرم است. خواهرم من تو را خيلي اذيت كرده ام، اميدوارم آن زحمت ها را ببخشيد و مرا حلال كنيد. برادرانم، سلام بر شمایی که برادرتان را در راه خدا قرباني داده ايد. برادرانم، براي شما يك وصيت دارم آن هم اين است كه مثل من به امام عزيز لبيك بگویيد و در راه او جانبازي كنيد چون راه امام، راه امام زمان (عج) است و راه امام زمان (عج)، راه خداست.

برادرانم اين آيه را به خاطر بسپارید:« و لا تقولو لمن يقتل في سبيل الله امواتاً بل احياء و لا كن لا تشعرون » ؛ (كسي را كه در راه خدا كشته شد مرده نپنداريد بلكه او زنده جاويد است و ليكن شما اين حقيقت را در نخواهيد يافت.) برادرانم، اين آيه را برای شما ننوشتم می دانم كه شما به این آیه ایمان دارید، اين آيه را برای كساني نوشتم كه شهيدان را مرده مي شمارند. شهيدان زنده اند و در نزد خدا درجه ای عالي دارند. برادرانم زحمت هاي مرا ببخشيد و مرا حلال كنيد.

پدر، مادرم، خواهرم، برادرانم، از طرف من از همه ی دوستان و فاميل ها حلاليت بطلبيد از عمه، عبدالله ، فاطمه، رقيه، عمو واهل خانواده اش و حاجي دایي و اهل خانواده اش، محمدعلي دایي و اهل خانواده اش، جعفر دایي و اهل خانواده اش و از تمامي آشنايان و دوستان از طرف من حلاليت بگيريد و سلام مرا به آن ها برسانيد. پدر و مادرم، اين نامه را زماني مي نويسم كه مي خواهم به خط مقدم بروم و منتظر شب حماسه هستم و با دوستانم زير كوه چاي      مي خوريم و با آرزوي اين كه شب حمله فرا رسد و من شهيد شوم. من خداحافظ

مادر من تو را ديگر نمی بینم و الان مي روم که موشك هایم را بگيرم و به طرف جبهه اعزام شوم. ان‌شاءالله با هر موشك يك تانك را از بين خواهم برد به ياري خداوند.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته